Διαδρομές

Περαστικοί καπηλεύονται τη μορφή σου
Και ψηλαφούν τη μουδιασμένη μνήμη μου.
Το παράπονό σου ουρλιάζει μέσα μου.
Μονάχα η σιωπή σ ‘ αγγίζει πια.

<<Να περάσω;>>
Ένας άγνωστος με σπρώχνει
Προσπαθώντας την ταλαιπωρημένη προσμονή του
Να επιβιβάσει
μες στο συνωστισμό αναχωρήσεων.
<<Συγγνώμη που ενοχλεί η θύμησή μου.
Κάπου εδώ θα την αποβιβάσω.>>

Δεν του αγόρασε η Λήθη εισιτήριο
Μετ’ επιστροφής.
Πάντα λαθραία ταξιδεύουν οι προσδοκίες.

Βιαστικοί πάλι σήμερα οι δρόμοι
Να προφτάσουν μια φευγαλέα ανάμνηση.
Η απουσία παζάρεψε με το εφήμερο
Τις αποσκευές της μνήμης.
Χαμηλή τιμή στα ναύλα ζητά ο χρόνος.
Διπλό το κέρδος της.

Σχετικές δημοσιεύσεις