Ο μοναχικός άνθρωπος

  •  
  •  
  •  
  •  
  •   
  •   
  •  
  •  

Πότε ήταν η τελευταία φορά που άφησες τον συνομιλητή σου να ολοκληρώσει την σκέψη του δίχως καμία παρεμβολή; Δίχως να αφήσεις την αβίαστη ορμή σου να του ράψει το στόμα και να φράξει την ψυχή του; Κάθε μέρα σε τηλεοπτικά παράθυρα, που μόνο ανοιχτά στην ελεύθερη έκφραση της κοινής γνώμης δεν τα λες, σε ραδιοφωνικές εκπομπές ακόμα και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, πάντα ένας από όλους πρέπει να ηγηθεί λεκτικά και θα παλέψει μέχρι τελικής πτώσεως για αυτό, ανεξαρτήτου κόστους. Ο άνθρωπος του σήμερα το μόνο που επιζητεί είναι να τέρψει την μισαλλοδοξία του και να φανεί σωστός και είναι διατεθειμένος να κάνει τα πάντα για αυτό. Θα εκφράσει την γνώμη του αλλά δεν θα σε αφήσει να ολοκληρώσεις τη δικιά σου, γιατί πολύ απλά η γνώμη σου του περισσεύει. Δε θα νοιαστεί αν ξεστομίζει ασυναρτησίες ή λόγια του αέρα, εν αντιθέσει θα συνεχίσει τον σκοπό του.

Κάθε νέα μέρα επιφυλάσσει εκπλήξεις, άλλοτε ευχάριστες άλλοτε όχι. Ο άνθρωπος από την φύση του έχει την τάση να εκφράζει τα συναισθήματά του και πολλές φορές επιθυμεί να τα μοιράζεται με ανθρώπους του κοντινού του περιβάλλοντος, που γνωρίζει και εμπιστεύεται. Τι γίνεται όμως όταν κάποια από τα άτομα που πιστεύεις πως θα στηριχτείς σε αυτά για να πάρεις μιαν ανάσα, αντ’ αυτού επιδεικνύουν την φωνή τους, και αναφέρομαι στον θόρυβο που επικρατεί μέσα στο χαοτικό μυαλό τους. Εκεί είναι που το μεγαλειώδες «εγώ» των παραπάνω ανθρώπων αφυπνίζεται και έρχεται να φουντώσει τη φωτιά που καίει το μέσα σου. Τείνουν να φλυαρούν και να μονολογούν ακατάπαυστα χωρίς ωστόσο εσύ να έχεις καν προλάβει να εναποθέσεις τον προβληματισμό σου.

Ο κόσμος γύρω μας δεν έχει ανάγκη από συμβουλές και κατακριτέες υποδείξεις. Ανάγκη από κατανόηση έχει. Έναν ακροατή που να μπορεί να του μιλήσει χωρίς καμιά διακοπή μήπως και μπορέσει να «καθαρίσει» το φαρμάκι που δηλητηριάζει την γαλήνη του. Το να είσαι σιωπηλός εκεί που πρέπει δεν είναι απαραίτητα αδυναμία. Είναι σεβασμός στον άνθρωπο που στέκεται απέναντί σου και ψάχνει τρόπο να ακουστεί, όχι για να υπερισχύσει ο εγωισμός του, αλλά για να απαλλαχτεί απ’ τα δεσμά της δικής του θλιβερής ημέρας ή ζωής.

Άνθρωπε, άκου για μια φορά και πάψε να μιλάς όταν το δήθεν επιχείρημά σου αποτελεί έναν ακόμη περιττό κι ανούσιο κρότο στον αέρα!


  •  
  •  
  •  
  •  
  •   
  •   
  •  
  •  

Σχετικές δημοσιεύσεις