Τι αξία έχει το μετάξι όταν κουρελιάσει το μυαλό..

Φεγγαρόφωτη νύχτα στη σκιά μοναχικού δέντρου ψυχή που ταξιδεύει στις αναμνήσεις. Αιώνια μήτρα που τον κρατάει παιδί για αμέτρητες στιγμές. Ο κόσμος στροβιλίζεται περιμένοντας το θαύμα . Σιωπηλός θεατής του ρυθμού του κόσμου κι αυτός. Ακίνητος στις καταιγίδες και τις αστραπές, αμίλητος στις παλίρροιες του πεπρωμένου. Απαντήσεις που θα έρθουν λευκοντυμένοι άγγελοι, όνειρα που θα γλιστρήσουν ανεπαίσθητα πλάι του. Εύθραυστη κίνηση του νου, βλέμμα φευγαλέο στ’ άστρα. Κομήτης με ουρά φωτιάς η επιθυμία για ένα σώμα νωχελικό στην αγκαλιά λίκνο του πόθου του. Θαυμάζει και χάνεται. Ήταν το θαύμα που περίμενε, Σαν κομμάτι από σπασμένο γυαλί, Σαν το τελευταίο γράμμα του αλφάβητου που περιμένει μάταια το επόμενο..ηταν λάθος χτύπημα στην πόρτα τα μεσάνυχτα..το σήμερα ειναι χωρίς αύριο σαν το κουράγιο του δειλου..Ειμαι Μόνος, τραγικός και όμορφος στο δρόμο που φτιάχνουν τα βήματά σου στην άμμο..Κι η αγάπη μου μοναχική για να σε συντροφέψει … Δε μας ενώνει η κοινή μοίρα του θανάτου και της υπέρβασης της ζωής, αλλά ο θάνατος του άλλου σα να μας χαρίζει πόντους σε ένα νοερό μεταφυσικό παιχνίδι εξουσίας. Συννέφιασε στο νου του ανθρώπου…τα μαύρα απέπλιδα σύννεφα σκέπασαν τη λογική και την καρδιά μας…Τι αξία έχει το μετάξι, όταν κουρελιάσει το μυαλό..

εγραψε το πιτσιρικι


Σχετικές δημοσιεύσεις