Ολα για την εξουσια! KAMMENH ΓΗ «Η εκποίηση της Ελλάδας αποφέρει ελάχιστα χρήματα»

Kαμμένη Γη για την εξουσία και μόνο. Με κάθε τίμημα οι δικοί μας να παραμείνουν στις καρέκλες και οι δανειστές να παρουσιάσουν μια πέτσινη έξοδο στις αγορές σαν καθαρή. Κι όλα αυτά με φόντο ένα διεφθαρμένο κράτος που αρνείται να μεταρρυθμισθεί. Τον βρώμικο ρόλο των δανειστών στην όλη υπόθεση, που επισημαίνει όλα αυτά τα χρόνια το Κουρδιστό Πορτοκάλι αρχίζουν να ανακαλύπτουν πλέον και οι πολιτικοί των αστικών κομμάτων όπως οι κ.κ. Μητσοτάκης και Βενιζέλος.

Ετσι ταυτόχρονα με τον αρχηγό της ΝΔ απασφάλισε και ο Βενιζέλος με τα καραγκιοζιλίκια του Μοσχοβισί.

«Αυτό το οποίο δημιουργεί πρόβλημα και πρέπει ο κ. Μοσκοβισί να το σκεφθεί πάρα πολύ σοβαρά -και η Επιτροπή ως όργανο να το σκεφθεί υπό τον κ. Γιούνκερ- είναι αν η Επιτροπή έχει μέσα στις αρμοδιότητές της την ενθάρρυνση και την τροφοδότηση του πολιτικού τυχοδιωκτισμού και του ακραίου εθνικολαϊκισμού στα κράτη μέλη, ή αν αποστολή της είναι να ανακόπτει αυτά τα φαινόμενα» σχολίασε ο κ. Βενιζέλος, προσθέτοντας:



«Μπορεί να πει ο κ. Μοσκοβισί ότι πρέπει να γιορτάσω την ενσωμάτωση του κ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και των ΑΝΕΛ -αναρωτιέμαι εγώ- στο ευρωπαϊκό σύστημα, ότι εδώ πήραμε ένα εθνικολαϊκιστικό ριζοσπαστικό μόρφωμα και το μετατρέψαμε σιγά-σιγά σε ένα συμβατικό ευρωπαϊκό κόμμα, το οποίο ακολουθεί την κεντρική γραμμή, είναι ενδοτικό στο εξωτερικό, δεν φέρνει αντιρρήσεις, αποδέχεται τα πάντα, κλείνει τα θέματα. Άρα, γιατί να μη γιορτάσουμε την ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα στο ευρωπαϊκό κατεστημένο με την ταπεινωτικότερη δυνατή μορφή; Δεν νομίζω ότι περιμένουν από κανέναν κ. Μοσκοβισί να τους περιγράψει μία κατάσταση που την ξέρουν και τη βιώνουν και, κυρίως, ξέρουν ότι μία κατάσταση που άλλαζε το 2014, μία κατάσταση που είχε διαμορφωθεί με συνθήκες αισιόδοξες, τον Νοέμβριο-Δεκέμβριο 2014, μετά, κατεστράφη το πρώτο εξάμηνο του 2015 και μπήκαμε σε αυτήν τη δευτερογενή κρίση της τελευταίας τριετίας»

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος ανέφερε ότι οι αποφάσεις του Εurogroup μιλούν για «ολόκληρο υβριδικό σύστημα ενισχυμένης εποπτείας, η οποία λειτουργεί ως προληπτική πιστωτική γραμμή με όλα τα κακά της, αλλά όχι τα καλά της».

Για τις δηλώσεις του Πάνου Καμμένου περί πρόωρων εκλογών ή δημοψηφίσματος (το πρωί) και περί της πιθανότητας εξάντλησης της τετραετίας (το βράδυ), επεσήμανε: «Ο κ. Καμμένος γελοιοποιεί τα πάντα, γελοιοποιεί το κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης, γελοιοποιεί ένα εθνικό θέμα, όπως είναι το ζήτημα των σχέσεών μας με τα Σκόπια και, βεβαίως, γελοιοποιεί και τον ρόλο του ως κυβερνητικού εταίρου και υπουργού Άμυνας, διότι η συμπεριφορά αυτή είναι μία συμπεριφορά που αντιβαίνει στην κοινή λογική και ισοπεδώνει τα πάντα».

Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Le Point ο Έλληνας πρωθυπουργός ομολογεί, εμμέσως πλην σαφώς, την απάτη του δημοψηφίσματος του 2015 και πώς οδήγησε την χώρα στο τρίτο μνημόνιο

Διαβάζοντας στο γαλλικό περιοδικό ευρείας κυκλοφορίας την συνέντευξη του Έλληνα πρωθυπουργού έμεινα κυριολεκτικά άναυδος.

Αναρωτήθηκα, είναι δυνατόν στον 21ο αιώνα, σε δημοκρατική χώρα, να υπάρχει τόσος κυνισμός; Είναι δυνατόν ένας λαός με την δική μας προϊστορία να έχει πέσει τόσο χαμηλά ώστε να τον χλευάζει ένας αδίστακτος καταληψίας; Ακόμα χειρότερα, μπορεί μία ολόκληρη, ιστορική Ευρώπη να πάει ποτέ μπροστά ανταμείβοντας και στηρίζοντας πολιτικές απάτες και μακιαβελισμούς μαθητευομένων μάγων;

Πραγματικά, δεν ξέρω τί να πω. Αλλά, από την άλλη, όταν βλέπει κανείς τί γίνεται γύρω του και ποιοι άνθρωποι αναρριχώνται στην εξουσία σε μεγάλες χώρες, ίσως ο ρους της Ιστορίας να αλλάζει. Ας έλθουμε λοιπόν στα δικά μας.

Σε ειδικό αφιέρωμα του γαλλικού περιοδικού Le Point, με τίτλο Ελλάδα, η αναγέννηση, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του τονίζει μεταξύ άλλων ότι:

Το 2015 παρέλαβε μία Ελλάδα σε «ποντικοπαγίδα» και την οποία προσπάθησε να «σώσει», αλλά δεν τα κατάφερε γιατί είχε να κάνει με «ανάλγητους δανειστές» που αρνούνταν να τού χαρίσουν τα λεφτά που η χώρα χρωστούσε. Αναγκάστηκε έτσι να προσφύγει στο δημοψήφισμα του Ιουλίου 2015 και να στηρίξει το «όχι» πιστεύοντας ότι μπροστά σε αυτή την ετυμηγορία η τρόϊκα θα κατέβαζε τα παντελόνια της και θα τού έλεγε …μεγάλε Τσίπρα πάρτα όλα. Δυστυχώς, όμως, συνέβη το αντίθετο. Οι Ευρωπαίοι τού είπαν… πήγαινε στην ευχή του Θεού και να μάς γράφεις. Επειδή λοιπόν ο Τσίπρας φοβήθηκε ότι με το Grexit οι πιο δυστυχείς Έλληνες θα έχαναν τα αυγά και τα καλάθια, για να τούς «προστατεύσει» υπέγραψε ένα τρίτο μνημόνιο, χειρότερο από τα δύο προηγούμενα, έχοντας στο μεταξύ κλείσει και τις τράπεζες.

«Οι δανειστές», μάς λέει ο Τσίπρας, «δεν μάς άφηναν κανένα περιθώριο. Όταν κάποιος βρίσκεται σε μία πολύ δύσκολη θέση πρέπει να τού αφήνεται μία πόρτα εξόδου. Εγώ δεν την είχα. Μού ζητούσαν τεράστιες θυσίες και θεαματικές μεταρρυθμίσεις, αλλά χωρίς λεφτά. Πήρα έτσι την απόφαση να οργανώσω το δημοψήφισμα για να ξαναβάλω την Ελλάδα στο παιχνίδι και να ξαναβρώ δυνάμεις στις διαπραγματεύσεις. Αυτό το δημοψήφισμα επέτρεψε σε όλους να συνειδητοποιήσουν τις πιέσεις.



«Γνωρίζοντας λοιπόν ότι το όχι που και ο ίδιος στήριζα θα κέρδιζε, σημειώνω ότι ποτέ δεν είπα ότι ήθελα η Ελλάδα να βγει από το ευρώ. Αυτό ποτέ δεν ήταν όραμά μου για την χώρα μου. Έλεγα ότι επιθυμούσα να πετύχω μία καλύτερη συμφωνία. Και αυτό έκανα. Συνυπέγραψα μία καλύτερη συμβιβαστική συμφωνία, οι όροι της οποίας ήσαν δύσκολοι για την Ελλάδα αλλά κερδίζαμε χρόνο και χρήμα ώστε οι προσαρμογές να γίνουν με ηπιότερο τρόπο.

»Ξαναγύρισα έτσι στον λαό προσφέροντάς του καλύτερες προοπτικές. Βέβαια, παρατήρησα ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας ήσαν κατά καιρούς πολύ δυσάρεστοι μαζί μου, γιατί δεν τα περίμεναν όλα αυτά. Στο τέλος, όμως, όλος ο κόσμος κατάλαβε –τόσον οι δανειστές μας όσο και οι ίδιοι οι Έλληνες. Ήταν απαραίτητο να ειπωθεί η αλήθεια στον λαό: αν δεν γινόταν τίποτε, πηγαίναμε για πτώχευση. Αυτό ποτέ δεν το έκρυψα από κανέναν. Το δημοψήφισμα είχε πολλές αρετές. Από την μία υπήρξε δημοκρατική δικλείδα ασφαλείας, γιατί επέτρεψε στους Έλληνες να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Από την άλλη, επέτρεψε να βρεθεί μία καλύτερη συμφωνία, ωφελιμότερη για όλους. Αν και τότε όλοι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν πίστευαν σε αυτήν».

Αναφερόμενος ο Αλέξης Τσίπρας σε δηλώσεις τού Γάλλου τότε προέδρου Φρανσουά Ολάντ για αίτημα της Ελλάδας προς τον Ρώσο πρόεδρο Βλαδίμηρο Πούτιν να εκτυπώσει δραχμές, είπε: «Πιστεύω ότι η Ελλάδα είχε ακόμα τυπογραφικές μηχανές ικανές να λειτουργήσουν. Άρα δεν ήταν απαραίτητο να απευθυνθούμε στον Βλαδίμηρο Πούτιν (γέλια)».

Κάνοντας επίσης λόγο για τις πολιτικές λιτότητας και υπερφορολόγησης που ακολουθεί, ο Έλληνας πρωθυπουργός τόνισε: «Βρισκόμαστε συνεχώς σε δίλημμα, ανάμεσα στην προστασία των πιο αδύναμων και την πραγματικότητα της δημοσιονομικής διαχείρισης. Αυτό που συνεχώς με κατευθύνει είναι ο φόβος ενός Grexit. Είναι ο φόβος να υποστούν συντριβή οι αδύναμοι. Σε μία κατάσταση πτώχευσης, οι πλουσιότεροι μπορούν πάντα να βγάλουν τα λεφτά τους έξω. Προστατεύονται. Οι πιο φτωχοί όμως θα τα χάσουν όλα. Το Grexit είναι η κόκκινη γραμμή μου. Αυτή η κατεύθυνση είναι τελικά η δυσκολότερη, όμως προστατεύει τους πιο ευάλωτους».

Αυτά και άλλα πολλά τονίζει ο Αλ. Τσίπρας στο γαλλικό περιοδικό –το οποίο, πριν τρία χρόνια ακριβώς τον είχε αποκαλέσει «έναν από τους μεγαλύτερους τσαρλατάνους της Ευρώπης».

Στο μεταξύ σε εκτενείς τους αναλύσεις και άρθρα, οι γερμανοί αρθρογράφοι επιχειρούν να απαντήσουν στο ερώτημα που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα οικονομικά και εάν όντως μπορεί να γιορτάζεται το τέλος της κρίσης;

Ιδιαίτερα απογοητευτικός είναι ο απολογισμός του οικονομικού περιοδικού Manager Magazin. Μπορεί η οικονομία να αναπτύσσεται πλέον με ικανοποιητικούς ρυθμούς, ωστόσο «σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται στα επίπεδα του 2000 και συνεπώς είναι φτωχότερη σε σχέση με την εποχή προ-ευρώ. […]. Γενικά η Ελλάδα παραμένει ένα πεδίο οικονομικής καταστροφής με αμυδρά σημάδια ανάκαμψης. Οι οργισμένες διαμαρτυρίες έδωσαν τη θέση τους στην παραίτηση. Ακόμη και η μισητή Τρόικα των ξένων επιτηρητών παραμένει στη χώρα».

Στο ίδιο μήκος κύματος και η Augsburger Allgemeine που καταλήγει στο εξής συμπέρασμα: «Μπορεί από το 2017 η οικονομία της Ελλάδας να αναπτύσσεται και πάλι, αλλά με εμφανώς πιο αδύναμους ρυθμούς από τους προσδοκώμενους. Υπό αυτή την έννοια δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη ότι μέχρι και την τελευταία στιγμή οι πιστωτές αναζητούσαν κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσουν ότι θα συνεχίσουν να υφίστανται κάτι σαν ‘εποικοδομητικές πιέσεις’. Το εργαλείο στο οποίο συμφώνησε το Eurogroup ακούγεται τόσο αυστηρό που καθιστά το όνειρο των Ελλήνων για μια ζωή χωρίς έξωθεν καθοδήγηση σχεδόν απατηλό. Διότι η Ελλάδα θα παραμείνει υπό την εποπτεία του ESM έως το 2066».

Υπό τον τίτλο «Η εκποίηση της Ελλάδας αποφέρει ελάχιστα χρήματα» το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel προχωρά σε έναν απολογισμό από το πεδίο που αποτέλεσε βασικό πυλώνα της πολιτικής διάσωσης, τις ιδιωτικοποιήσεις.

Ιδιαίτερα φτωχός ο απολογισμός που παρουσιάζεται και ο οποίος στηρίζεται μάλιστα σε στοιχεία της γερμανικής κυβέρνησης: όπως προκύπτει από απάντηση του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών έπειτα από ερώτηση που κατέθεσε το κόμμα της Αριστεράς, από το 2011 μέχρι το 2017 οι ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα απέφεραν μόλις 5,1 δισ. ευρώ. «Και αυτό παρότι τα έσοδα έπρεπε να είναι δεκαπλάσια. Ο στόχος των 50 δισ. ευρώ συμφωνήθηκε το 2015 ως μέρος του τρίτου προγράμματος, παρότι θεωρούνταν ήδη και τότε μη ρεαλιστικός».

Σύμφωνα με το Spiegel οι βασικοί λόγοι των καθυστερήσεων που σημειώνονται είναι οι πολιτικές αντιδράσεις αφού «όπως και οι προκάτοχοί του έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην ουσία κατά των ιδιωτικοποιήσεων». Ένας ακόμη λόγος είναι ότι οι ιδιωτικοποιήσεις γίνονται υπό την πίεση του χρόνου και σε μια κακή οικονομική συγκυρία που δεν επιτρέπει καλές τιμές πώλησης.

πηγη

Σχετικές δημοσιεύσεις