Πίσω από τη πόρτα και τη βιτρίνα της ζωής

Η χώρα των ονείρων και των παραμυθιών προτού πάρει αυτή την τελική ονειρική της μορφή, βρισκόταν σε χαώδη κατάσταση, δίχως τέλος και αρχή. Υπήρχε ένα άλυτο κουβάρι, γεμάτο από πεπαλαιωμένες κλωστές, ανακατεμένες με καινούργιες. Το παλιό και το καινούργιο ποτέ δεν ταιριάζει για να πλέξει κανείς κάποιο ένδυμα και να το φορέσει, γιατί το επίραμμα το καινούργιο θα καταστραφεί σε ύφασμα παλιό και θα αχρηστευθεί το ίδιο. Κάποιος έπρεπε να έρθει και να ελευθερώσει τις χρήσιμες κλωστές, για να κεντήσουν τις όμορφες παραμυθένιες ιστορίες.

Έπρεπε όμως να έχει ζωή, να πετά ελεύθερα στο γαλάζιο ουρανό και με το ράμφος να λύσει το χρόνιο κόμπο που τις αιχμαλώτιζε. Μόνο ένα αθώο χελιδόνι μπορούσε με την ουρά του που μοιάζει με ψαλίδι να κόψει τα δεσμά. Για αυτό με τον ερχομό της άνοιξης, μιας λατρεμένης λουλουδιασμένης εποχής, υπάρχει ο θρύλος που εξιστορεί ότι κάποιο χαριτωμένο χελιδονάκι μεταφέρει με το ράμφος του μία κόκκινη κλωστή και αυτός που θα την πάρει, θα στολίσει το καρπό του χεριού του με αυτό σαν να ήταν βραχιόλι και θα του φέρει καλοτυχία.

Για αυτό έχει γενέθλια η κλωστή. Ελευθερώθηκε από το κουβάρι που υπήρχε με τις φθαρμένες από ένα απλό χελιδόνι και εσύ με τη φαντασία που διαθέτεις, τους ήχους, τα σχήματα, τα χρώματα, τα συναισθήματα, τα αρώματα και τη πλοκή που επιλέγεις, κεντάς με βελόνα πνευματική τα κεντήματα της ψυχής σου και μέσα από τα παραμύθια εκφράζεις τον εαυτό σου…

Σχετικές δημοσιεύσεις