Η στιγμή είναι το μόνο που μας μένει.

Το ορισμένο ή αόριστο μέρος του χρόνου που βιώνουμε μια κατάσταση και είτε μας αφήνει θετική αύρα, είτε αρνητική. Το μέρος του χρόνου που δημιουργείται από τα συναισθήματα και είναι τόσο εύπλαστο και μεταβλητό που δεν δύναται να μετρηθεί. Μπορεί να χωρέσει όλο τον κόσμο ή τίποτα. Θυμόμαστε στιγμές του παρελθόντος και μάλλον αναβιώνουμε τα συναισθήματα που βιώσαμε και τότε. Ζούμε πάντα σε μια στιγμή στο παρόν, η οποία είναι η μόνη που μπορεί να αλλάξει την πλοκή και η μόνη που αυτούσια την ζούμε όπως είναι τώρα.

Την ίδια αυτή στιγμή θα την συγκρατήσει η μνήμη μας και θα την αναβιώνουμε σίγουρα όπως μας συμφέρει να την θυμόμαστε. Σχεδιάζουμε στιγμές στο μέλλον. Στιγμές με τους ανθρώπους μας και καταστάσεις που επιθυμούμε να ζήσουμε και στο τέλος το άθροισμα όλων αυτών είναι ο χρόνος που ζήσαμε και δική μας ιστορία.

Θεωρώ πως υπάρχουν δύο είδη.
Οι στιγμές οι αληθινές, εκείνες που είτε ευχάριστες είτε δυσάρεστες διαδραματίζονται με την παρουσία μας. Είναι οι στιγμές που περνάνε από το πετσί μας, που πραγματικά ζήσαμε και ζούμε, που ό,τι συνέβη με κάθε λεπτομέρεια ακούμπησε στο πρόσωπό μας και στην αντίληψή μας. Εκείνες οι στιγμές που πολλές φορές μας κουράζουν, μας προβληματίζουν και ίσως δεν εκτιμάμε παρά μόνο αν με οποιοδήποτε τρόπο τις χάσουμε. Μικρές, καθημερινές και «ανούσιες».

Υπάρχουν και οι στιγμές που άμεσα ή έμμεσα συμβάλλαμε για να συμβούν αλλά στην πραγματικότητα λείπει η ίδια η υπόστασή μας. Δεν λείπει η νοηρή παρουσία μας, δεν λείπει η αγάπη και η σκέψη μας, λείπει το σώμα, λείπει η μοριακή παρουσία αν θέλεις.
Βέβαια μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι η πραγματική παρουσία μας, πηγάζει πολλές φορές από παράγοντες πιο ουσιώδεις από την ίδια την παρουσία μας και αυτός είναι ο λόγος που θεωρώ και αυτή την κατηγορία, ένα είδος στιγμής.

Είμαι βέβαιος, πως η στιγμή πηγάζει από μέσα μας, σχετίζεται με την αντίληψή μας, με την ενέργεια που δεχόμαστε από αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και με τον τρόπο που μάθαμε να δημιουργούμε εμείς το χρόνο μας, τη διαδρομή μας. Πολλές φορές, χρειαζόμαστε την αίσθηση μόνο ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε μια στιγμή πιο εύκολα ή η έλειψη της αίσθησης αυτής, μερικούς ανθρώπους τους τρομάζει και δεν θέλουν να τη ζουν.

Μια ίδια στιγμή για δύο διαφορετικούς ανθρώπους διαφέρει τόσο που πιθανόν για τον έναν να είναι ευτυχία και για τον άλλο δυστυχία. Αντίληψη, βιώματα, στόχοι, ανάγκη και συμφέρον μπορούν να είναι μερικοί παράγοντες που δρουν καθοριστικά.

Οι στιγμές μας είναι το αποτέλεσμα των πράξεων και των αποφάσεών μας. Είναι ένα κομμάτι από την προσωπικότητά μας και από την διαδρομή που φανταστήκαμε και επιλέξαμε να ζήσουμε, από την φωτογραφία που αποτυπώσαμε στο μυαλό μας, που επιδιώκουμε και αγωνιζόμαστε να δημιουργήσουμε.

Όσο μεγαλώνουμε συνειδητοποιούμε ότι μια στιγμή αρκεί για να μας αλλάξει. Είτε εμάς σαν προσωπικότητα είτε μια κατάσταση που μας περικλείει. Μια στιγμούλα είναι το μόνο που μας μένει. Αυτό το ορισμένο ή αόριστο μέρος του χρόνου που σχηματίζεται από μόνο του.

Σχετικές δημοσιεύσεις