Γαλάζιο αστέρι

Μες στα δάση ήταν
και έλεγε την ιστορία του στην πλουτώνια νύχτα
και η πλουτώνια νύχτα την έλεγε στα παιδιά.
Δεν ήταν γνωστή
διότι μόνο τα παιδιά την ήξεραν
και όταν μεγάλωναν την ξεχνούσαν.
Για αιώνες πολλούς γύριζε στο δάσος και την έλεγε,
την έλεγε ξανά, την ξαναέλεγε ώσπου…
Ναι, ώσπου άκουσε το κλάμα της ζωής του που τελείωνε.

Τότε τα μάτια του άρχισαν να κλείνουν,
το σώμα του άρχισε να κείτεται στον ουρανό
με συνοδεία τον άνεμο, που έπαιζε με τα χέρια του,
και η καρδιά του έγινε μικρού παιδιού.
Το σπαθί του μόνο είναι εκεί
και τον περιμένει
για να ακούσει ακόμα μια φορά την ιστορία.


Σχετικές δημοσιεύσεις