Ταξίδι στη λήθη

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

     Σαν τα κίτρινα φύλλα του Σεπτέμβρη που εγκαταλείπουν τοδέντρο τους. Σαν την βροχή που δεν έρχεται στην αιώνια ξηρασία. Σαν τα δάκρυα όταν συναντούν τα μάτια στην αέναη αυτή σχέση τους. Μυστικά του μυαλού και η άρνηση του να αντικρίσει το φως. Να μιλήσει στην καρδιά πριν όλα παγώσουν, πριν γίνουν όλα λευκά. Το λευκό δεν είναι χρώμα, δεν είναι δημιουργία, δεν είναι τίποτα. Είναι ο φόβος του ανθρώπου που δημιουργεί, ο φόβος του συγγραφέα μπροστά στην λευκή σελίδα, ο πανικός του ζωγράφου όταν αντικρίζει τον άδειο καμβά, η ανύπαρκτη…

Διαβάστε περισσότερα

Ευτυχώς που υπάρχουν οι φωτογραφίες…

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

     ΟΚ, δεν θα πω πολλά. Βασικά, δεν θέλω να πω καν. Δεν είμαι σε τρελά κέφια το τελευταίο διάστημα, ούτε έχω τις συνηθισμένες αντοχές στην καθημερινότητα. Γι’ αυτό είναι διάστημα που τριγυρνώ πιο πολύ σε άλλα μπλογκς παρά στο δικό μου. Γιατί από τη μία έχω αρκετά θέματα για τα οποία θέλω να γράψω αλλά από την άλλη αν μπω στο τριπάκι της συγγραφής κειμένου, θα αποτυπώσω πολύ φορτίο και είναι διάστημα που δεν αντέχω ούτε την κλάψα, ούτε τη μίρλα. Έτσι ξεκίνησα λοιπόν, έτσι ξεκίνησα, δεν με ρωτήσανε ζωή,…

Διαβάστε περισσότερα