Οι Σιωπές

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •   

Σε καρτερούσα.
Καρτερούσα την επιστροφή σου και συνεχώς φορούσα ρούχα δανεικά.

Σε λαχταρούσα. Λαχταρούσα εκείνες τις στιγμές τις μοναδικές στο χρόνο, τις αποκλειστικά δικές μας. Λαχταρούσα πόθους και αμαρτίες.

Και όμως εγώ για εσένα ποτέ δεν ήμουν προτεραιότητα, με άφηνες να αργοπεθαίνω με πενιχρές ελπίδες. Μου έδινες επέκταση ζωής κάνοντάς με σκλάβα σου. Σκλάβα της ζωή σου.

Ποτέ σου δεν με άφησες να ανοίξω τον βηματισμό μου για να σε φτάσω. Ήθελα να σε πλησιάσω και εσύ συνέχεια με απομάκρυνες από δίπλα σου.  Εγώ προσπαθούσα να σου δείξω τον πόθο μου για εσένα και εσύ μου ζητούσες επεξηγήσεις με αστερίσκους.

Δεν γίνονται έτσι τα πράγματα, τα συναισθήματα μου φωνάζουν και εσύ είσαι επιλεκτικά κουφός.
Ποιος ξέρει άραγε εσύ μέχρι που μπορείς να φτάσεις με αυτόν τον επίδοξο ρόλο που παίζεις στην ζωή μου; Μην μπαίνεις στον κόπο να μου απαντήσεις, μέχρι που μπορείς να φτάσεις, μέχρι εκεί που θα σου επιτρέψω.

Και πλέον δεν νομίζω να θέλω να σου επιτρέψω και πολλά πράγματα να κάνεις. Βάζω πλώρη για αλλού, αρκετά συμβιβάστηκα στα δικά σου θέλω και πρέπει.

Είναι βέβαιο πως μέχρι να φύγω θα καυγαδίσω άπειρες φορές με τον εαυτό μου, θα τσακωθώ με την ψυχή μου.

Μα θα τα καταφέρω  σου λέω, διαφορετικά δεν θα μου το συγχωρήσω ποτέ.
Και αυτό το στοίχημα δεν θα το χάσω ποτέ.


  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •   

Σχετικές δημοσιεύσεις