Kάποιος πρέπει να πει στους Ελληνες να ετοιμάζονται για πόλεμο

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •   

Και να που για μία ακόμη φορά τρέχουμε και δεν φτάνουμε και όπως όλα δείχνουν με την Τουρκία οδηγούμαστε σε πολεμική σύγκρουση με ανεξέλεγκτες διαστάσεις και συνέπειες.

Ηδη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Παυλόπουλος που όλα αυτά τα χρόνια δεν χάνει την ευκαιρία,-ανέξοδων για τον ίδιο- βερμαπλισμών, (“οι Ελληνες θα υπερασπισθούν της εθνική τους ακεραιότητα και να μην τολμήσει η Τουρκία να επιβουλευθεί την εθνική μας ακεραιότητα”), παρακολουθεί αμήχανος την απαλλοτρίωση των κοιτασμάτων του κυπριακού οικοπέδου 3 από τους Τούρκους ενώ παροτρύνει τους Κύπριους να σπεύσουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης που ως γνωστόν είναι ένα ταγκό που θέλει δύο.

Οταν έχεις έναν γείτονα ο οποίος είναι ντοπαρισμένος από τις συνεχείς νίκες που πετυχαίνει χρησιμοποιώντας το ξίφος και το ατσάλι και όταν έχεις εξαντλήσει όλες τις διπλωματικές τεχνικές καλοπιάσματος δεν σου μένουν παρά δύο επιλογές: H ατιμωτική παράδοση ή ο πόλεμος.

Σ΄αυτή τη φάση βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα για όσουν έχουν απλά κοινή λογική και δεν εθελοτυφλούν. Δεν υποδύονται τις στρουθοκαμήλους και τους “Eλβετούς”. Αυτή είναι η κατάσταση και φαίνεται πλέον δια γυμνού οφθαλμού.

Αυτή τη κατάσταση μπορείς να επιχειρήσεις να την διακωμωδήσεις εάν είσαι ο Δένδιας και δεν αντιλαμβάνεσαι την κρισιμότητα των στιγμών ή επιχειρείς να αστειευτείς λίγο πριν το στόμα του λύκου.

Οταν ο λύκος έχει ήδη κατασπαράξει τα πλούσια κοιτάσματα του κυπριακού Οικοπέδου 3 που η Κύπρος είχε παραχωρήσει στην ιταλική  ENI.

Το να λέει ο Δένδιας ότι οι Τούρκοι στο οικόπεδο 7 βγάζουν λάσπες από το βυθό τη στιγμή που η ιταλική ENI δηλώνει καθαρά ότι δεν θα πάει να κάνει γεώτρηση στο Οικόπεδο 7 της Κύπρου για να μη γίνει πόλεμος ε, τότε ο υπουργός θυμίζει τον ταλαίπωρο Πάγκαλο τη νύχτα των Ιμίων.

Πέρα λοιπόν από την ελαφρά προσέγγιση κάποιων πολιτικών μας για το θέμα οφείλουμε να είμαστε έτοιμοι για παν ενδεχόμενο. Και το παν φθάνει ως τον πόλεμο. Το μεταναστευτικό και όπως εξελίσσεται δεν είναι παρά μία άσκηση ετοιμότητας. Για την ακρίβεια έτσι θα πρέπει να το δούμε εάν θέλουμε να έχουμε ελπίδες εθνικής επιβίωσης.

Οταν οι Ιταλοί της ΕΝΙ φοβούμενοι τον Ερντογάν δεν τολμούν να πατήσουν στο κυπριακό οικόπεδο 7 με τις ίδιες σκέψεις αύριο οι εν δυνάμει επενδυτές στο Ελληνικό μπορεί να αλλάξουν γνώμη και να κόψουν λάσπη.

Είναι λοιπόν εθνικής σημασίας ζήτημα να συνειδητοποιήσει αρχικά ο ελληνικός λαός που βρισκόμαστε.

Αυτό οφείλει πρώτα να γίνει συνείδηση της ηγεσίας και δη των Μητσοτάκη-Τσίπρα οι οποίοι καλούνται να επιδείξουν ωριμότητα ιστορικών ηγετών και όχι τσικό της μικροπολιτικής.

Για να μπορεί κάποιος να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας θα πρέπει να υπάρχει η Ελλάδα σαν ανεξάρτητη κρατική οντότητα. Σε όποιους αυτό το σενάριο μοιάζει μακρινό δεν έχουν παρά να κοιτάξουν την Κύπρο. Η λύση του Κυπριακού θα φέρει 6 μήνες Πρόεδρο τον Αναστασιάδη και 6 μήνες Πρόεδρο τον Ακιντζί.

Μπορεί να φαντασθείτε την Ελλάδα με πρωθυπουργό 6 μήνες τον Τσίπρα ή τον Μητσοτάκη και τους άλλους 6 μήνες τον Ερντογάν ή τον Τσαβούσογλου.

Εξακολουθεί να σας μοιάζει μακρινό σενάριο;

Για να μην το ζήσουμε θα πρέπει να κοιτάξουμε τους Τούρκους στα μάτια με τέτοιο τρόπο ώστε να διαισθανθούν ότι τυχόν επίθεση στην Ελλάδα θα επιφέρει τρομακτικές συνέπειες και για τους ίδιους.

Μόνο έτσι θα μπορούμε να έχουμε μέλλον σαν κράτος, έθνος και λαός.

Οπως δήλωσε πρόσφατα και ο Ισραηλινός πρέσβης αλίμονο εάν δεν μπορούμε μόνοι μας να υπερασπισθούμε την πατρίδα μας.

Ποιος θα το κάνει για μας;

Οταν ο Τσαβούσογλου υποδέχεται τον υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας λέγοντάς του ότι “σας περιμένουμε αλλά μην μας κουνάτε το δάχτυλο. Όσοι το πράττουν λαμβάνουν την δέουσα απάντηση”, αλίμονο στους Ελληνες εάν δεν αντιληφθούμε την σημασία αυτής της επιθετικότητας.

Με αφορμή την σύλληψη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στον Εβρο το Σάιτ έγραφε:

Eάν αυτός ο λαός (από τον “τελευταίο” πολίτη ως τον πρωθυπουργό) είχε διδαχθεί την αξία της πειθαρχίας, της οργάνωσης, της αέναης προσπάθειας, την αξία της γνώσης, της φροντίδας του μυαλού και του σώματος κατά την γνώμη μας ο Αγγελος και ο Δημήτρης δεν θα έπεφταν στην Ενέδρα των Τούρκων.

Δεν μας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι μετά την αιχμαλωσία των παιδιών υπήρξε διαταγή ώστε τα περίπολα να αποτελούνται από τουλάχιστο 6 άνδρες.

Παρότι η αιματοβαμμένη ιστορία του προβληματικού λαού είναι γεμάτη με διδάγματα που ποτέ δεν τα λάβαμε υπόψη μας δεν θα ανατρέξουμε στο βαθύ παρελθόν: Οταν οι Τούρκοι επιχείρησαν να σου βουλιάξουν ένα σκάφος του Λιμενικού στα Ιμια, όταν προκάλεσαν ένα ακόμη αντίστοιχο περιστατικό, όταν στην επέτειο των Ιμίων απέκλεισαν τον Ελληνα υπουργό Αμυνας από το να πετάξει στεφάνι στη περιοχή, δεν είναι δυνατόν στον Εβρο που Ελληνες και Τούρκοι στρατιώτες βρίκονται σε απόσταση αναπνοής, να υπάρχουν περίπολα δύο ανδρών-λιγότεροι δηλαδή από όσους μαζεύονται για να πάνε σε καφετερία στο Μπουρνάζι.

Δεν είναι δυνατόν να μην έχεις την γνώση και την πειθαρχία να αντιληφθείς να σημάδια και τα μηνύματα. Δεν είναι δυνατόν σαν λαός να είμαστε σε τόση αφασία.

Και να σκεφθείτε ότι από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου υπήρχε μέριμνα και πρόβλεψη για περίπολα των 6 και 7 ατόμων.

Ποιος παρέβη αυτόν τον σχεδιασμό;

Μια και αναφερθήκαμε στον Ανδρέα σας θυμίζουμε το περίφημο νομοσχέδιο για την Παλλαϊκή Άμυνα.

Ο Ανδρέας Μακρίδης έγραφε σχετικά στο eidisis.gr>

Στα 1998, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έφερε στη Βουλή το νομοσχέδιο για την Παλλαϊκή Άμυνα. Επρόκειτο για ένα σχέδιο για μια δομή Πολιτικής Προστασίας, η οποία θα ενέπλεκε το σύνολο των τοπικών κοινωνιών σε δομές πρόληψης και αντιμετώπισης παντός είδους κινδύνων: Από εμπρησμούς και πυρκαγιές, έως σεισμούς, απειλές για την πολιτισμική μας κληρονομιά (αρχαιοκαπηλεία, βανδαλισμοί), ή την εθνική ασφάλεια (κατασκοπεία κλπ)..

Στις δομές της Πολιτικής Άμυνας θα μετείχαν υποχρεωτικά και τα δύο φύλα.

Την εποπτεία τους θα είχε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, αλλά σε συνεργασία με τα υπουργεία Εσωτερικών, Δημόσιας Τάξης, Αιγαίου, Μακεδονίας-Θράκης. Σε περίπτωση πολέμου τέλος, η Παλλαϊκή Άμυνα θα μπορούσε να έχει βοηθητικό χαρακτήρα.

Αυτό ήταν με δυο λόγια το νομοσχέδιο. Στην Βουλή υπερψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ και το ΔΗΚΚΙ. Η Νέα Δημοκρατία είχε μάλλον αιφνιδιαστεί, και το καταψήφισε μονάχα επειδή θεώρησε πως «χρειαζόταν περισσότερη μελέτη κλπ.» – γνώριμη κριτική φασόν για όσα νομοσχέδια θέλεις να καταψηφίσεις χωρίς να γνωρίζεις τον λόγο. Το ΚΚΕ είχε εκφράσει την γνωστή αναφυλαξία του για τα ΤΕΑ και τις εμφυλιακές καταστάσεις, και είχε πει πως ένα τέτοιο νομοσχέδιο θα το υπερψήφιζε μονάχα αν αφορούσε αποκλειστικά περίοδο πολέμου, αν είχε εθελοντικό χαρακτήρα και αν απέκλειε τις γυναίκες.
Τη μεγαλύτερη εχθρότητα για το νομοσχέδιο ωστόσο, είχε εκδηλώσει ο τότε Συνασπισμός της Αριστεράς.

Ο ειδικός αγορητής της, Σπύρος Δανέλλης, είχε καταγγείλει «ισραηλοποίηση της χώρας» και «σοβαρή ιδεολογικοπολιτική στροφή προς το παρελθόν».
«Η ανάθεση πολεμικών αποστολών σε ανεκπαίδευτα άτομα είναι επικίνδυνη, η γραφειοκρατική επιβάρυνση των Ο.Τ.Α. θα είναι δυσβάστακτη» είχε αναφέρει στη Βουλή ο εκπρόσωπος του Συνασπισμού.

Το αστείο στην όλη υπόθεση, είναι πως εισηγητής του νομοσχεδίου για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ ήταν ο Αντώνης Κοτσακάς που σήμερα στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο τότε “συνασπισμένος” Σπύρος Δανέλλης, έχει αποχωρήσει από το κόμμα του και σήμερα δραστηριοποιείται στο ΠΟΤΑΜΙ.
Τελικά το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ και το ΔΗΚΚΙ, έγινε νόμος του κράτους (ν. 2641/1988) αλλά ουδέποτε εφαρμόστηκε: Μετά από τέσσερα χρόνια καταργήθηκε και δια νόμου από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ.

Κοιτάζοντας στο παρελθόν, αναρωτιέται κανείς εάν η αντίθεση στην Παλλαϊκή Άμυνα ήταν ιδεολογική, ή ήταν μια αντίθεση καλοπέρασης, στο γνώριμο νεοελληνικό στυλ του «αυτό δεν είναι δική μου δουλειά, είναι δουλειά του κράτους».

Αναρωτιόμαστε π.χ., εάν η στράτευση των γυναικών, έστω και σε ειρηνικές δραστηριότητες Παλλαϊκής Άμυνας, ήταν κάτι το τόσο αποτρόπαιο ώστε το λεγόμενο «γυναικείο κίνημα» στις παραμεθόριες περιοχές να σπεύσει να το καταγγείλει με κάθε τρόπο, όπως και έκανε. Και το κυριότερο: Ακόμα και αν η ιδέα για δομές υπαγόμενες στο ΥΕΘΑ είχε «ακραίο» και «ισραηλινό» χαρακτήρα, γιατί οι αντιρρησίες δεν κατέθεταν μια εναλλακτική, λιγότερο «ακραία», αλλά εξίσου πρακτική και αποδοτική αντιπρόταση;
Στην πραγματικότητα, τα πράγματα είναι απλά: Κανείς δεν ήθελε και δεν θέλει να μπει στον κόπο.

Ο καθένας προτιμά αντί για μια οργανωμένη Παλλαϊκή Άμυνα, να έχουμε μια ξεδοντιασμένη Πολιτική Προστασία σαν την σημερινή, όπου την ευθύνη της δασοπροστασίας ή της αναδάσωσης να την έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η οποία ως γνωστόν δεν έχει λεφτά, οπότε ζητά από το κράτος που δεν έχει λεφτά – και στη συνέχεια η κοινωνία διχάζεται ανάμεσα σε κείνους που φωνάζουν «βρείτε λεφτά απ’ τους πλούσιους» και σε κείνους που φωνάζουν «βρείτε λεφτά απ’ τους δημοσίους υπαλλήλους».

Και με την άνθιση των social media, η πλέον ακραία απανθρωπιά και αντικοινωνικότητα, επιδεικνύει ανοιχτά την αθλιότητά της. Άνθρωποι που ποτέ τους δεν προστάτεψαν ένα δέντρο ή οτιδήποτε άλλο, παριστάνουν ανέξοδα τους τιμωρούς και τους αδέκαστους. Ένα τσίρκουλο.

Ενα πρόσφατο ρεπορτάζ της Ελένης Γαβριήλ στο armynow.net είναι παρήγορο και ελπιδοφόρο υπό τον έννοια ότι ο υφυπουργός Εθνικής Αμυνας Αλκιβιάδης Στεφανής που ανέλαβε πρόσφατα το μεταναστευτικό έχει συνειδητοποιήσει την σημασία του να είναι ο ελληνικός λαός έτοιμος για πόλεμο.

Ξεκινώντας από το σώμα της Εθνοφυλακής το όραμα του στρατηγού Στεφανή θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι η εξέλιξη και η επικαιροποίηση της παλλαικής άμυνας του Ανδρέα Παπανδρέου. Η Ελένη Γαβριήλ θα γράψει σχετικά με τις αλλαγές που σχεδιάζει ο Στεφανής>

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του οι αλλαγές που έρχονται το αμέσως επόμενο διάστημα στο χώρο της Εθνοφυλακής είναι σαρωτικές και όχι απλά την αναβαθμίζουν αλλά αλλάζουν όλα όσα ξέραμε μέχρι σήμερα για τη λειτουργία της και που σίγουρα θα δημιουργήσει πολλές συζητήσεις.

Όπως τόνισαν έγκυρες πηγές στο armynow.net αναμένεται να συνταχθεί και να κατατεθεί στη Βουλή νέος νόμος «περί Εθνοφυλακής» που θα προωθήσει την αναβάθμισή της.

Μεταξύ άλλων θα προβλέπει τη δημιουργία και συγκρότηση μονάδων Εθνοφυλακής και στα μεγάλα αστικά κέντρα Αττική και Θεσσαλονίκη με τομείς όμως την κυβερνοάμυνα και νοσηλευτική/Ιατρική αλλά και τεχνικές ειδικότητες.

Επίσης την εθελοντική συμμετοχή των γυναικών αφού ληφθούν υπόψη θέματα θεσμικά, νομικά και εκπαίδευσης, σε περιοχές όπως ο Έβρος αλλά και το Ανατολικό Αιγαίο.

Το σοβαρό όμως κατά τη γνώμη μας είναι η εξέταση δημιουργίας νέου Κλάδου στο ΓΕΕΘΑ, με υπαγωγή σε αυτόν των Διευθύνσεων Εθνοφυλακής, Επιστράτευσης και Πολιτικής Σχεδίασης Εκτάκτων Αναγκών.

Όσοι θυμόνται ο Αλκιβιάδης Στεφανής, από την εποχή που ήταν Αρχηγός ΓΕΣ, είχε προωθήσει την αναβάθμιση της Εθνοφυλακής σε πολύ μεγάλο βαθμό, και όπως μαθαίνουμε είναι από τα θέματα που «τρέχει», κυριολεκτικά, στο υπουργείο, ώστε ότι μπορεί να ξεκινήσει να γίνει άμεσα για να μην πούμε από χθες, ενώ από το ΓΕΕΘΑ και κατ’ επέκταση από τα Επιτελεία έχει ζητήσει χρονικό πίνακα υλοποίησης – 13 Σεπτεμβρίου – όσων αναφέρουμε παρακάτω.

Αναλυτικά όλα όσα σχεδιάζει ο ΥΦΕΘΑ να προωθήσει στο νέο νόμο για τους Εθνοφύλακες, σύμφωνα με τις πληροφορίες του armynow.net.

– Σύνταξη νέου σύγχρονου Νόμου «Περί Εθνοφυλακής», που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις, λύνοντας χρόνιες αγκυλώσεις, που δημιουργούν τροχοπέδη στην αναβάθμιση της Εθνοφυλακής.

– Εκπόνηση Στρατιωτικού Κανονισμού, που να ρυθμίζει τις λεπτομέρειες λειτουργίας της.

– Εθνική ανάγκη η Εθνοφυλακή. Μας παρέχουν δυνάμεις εκεί που δεν έχουμε τη δυνατότητα. Η εμπλοκή των Ταγμάτων Εθνοφυλακής σε αποστολές Άμυνας κατά την υλοποίηση των σχεδίων, καταδεικνύει τη σοβαρότητα του θεσμού.

– Δημιουργία – συγκρότηση Μονάδων Εθνοφυλακής στην Αττική και Θεσσαλονίκη, με τομείς την Κυβερνοάμυνα – Νοσηλευτική/Ιατρική και τεχνικές ειδικότητες που άπτονται στην ενίσχυση σε περίπτωση φυσικών καταστροφών, στο πλαίσιο της γενικότερης προσφοράς προς την κοινωνία και ευαισθησίας των Ενόπλων Δυνάμεων.

– Αναβάθμιση και καθορισμός νέας πολιτικής εκπαίδευσης των Εθνοφυλάκων, η οποία να εδράζεται στην αποστολή της Μονάδας που υπάγονται και να πραγματοποιείται εθελοντικά και σε ημέρες εκτός Κυριακής.

– Θέσπιση κινήτρων για την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των Εθνοφυλάκων στην εκπαίδευση, με επιδίωξη το έτος 2023 να ανέλθει στο 100%. (Το έτος 2018 το ποσοστό συμμετοχής ανήλθε στο 35%, ενώ το έτος 2019 παρατηρείται μείωση του ποσοστού συμμετοχής).

– Αύξηση στο ποσοστό επάνδρωσης των ΤΕΘ, ιδίως των Νήσων Ανατ. Αιγαίου και του Ν. Έβρου, εξετάζοντας τη δυνατότητα εθελοντικής συμμετοχής του γυναικείου προσωπικού, αφού ληφθούν υπόψη θέματα θεσμικά, νομικά και εκπαίδευσης.

– Ενίσχυση των εκπαιδευτικών και λοιπών δράσεων των Εθνοφυλάκων στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Ειδικής Συνεργασίας Σύσφιξης Σχέσεων», τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο.

– Ανύψωση ηθικού των Εθνοφυλάκων, με την ενεργή συμμετοχή τους σε δράσεις κοινωνικής προσφοράς και εξωστρέφειας, καθώς και με την άμεση επικοινωνία τους, για την αξιοποίηση νέων ιδεών και προτάσεών τους για τον εν λόγω θεσμό.

– Ανάληψη των απαιτούμενων ενεργειών για την έγκαιρη αποζημίωση των Εθνοφυλάκων, για την παροχή υπηρεσιών τους.

– Εξέταση δημιουργίας νέου Κλάδου στο ΓΕΕΘΑ, με υπαγωγή σε αυτόν των Διευθύνσεων Εθνοφυλακής, Επιστράτευσης και Πολιτικής Σχεδίασης Εκτάκτων Αναγκών.

Πηγή πληροφοριών


  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •   

Σχετικές δημοσιεύσεις